FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  Galeria AvatarówGaleria Avatarów  IRC (qchat mibbit)  ZalogujZaloguj

Poprzedni temat :: Następny temat
  Zapach mleka
Wersja do druku
Dogma Płeć:Kobieta
Pożeraczka Jabłek

Dołączyła: 15 Sty 2010
Status: offline
PostWysłany: 09-02-2010, 14:19   Zapach mleka

Minął już ponad rok od śmierci Lighta, a ty nadal nie możesz zdobyć się na to, aby nazwać go "Kirą". Wiesz, że byłoby to równoznaczne ze stwierdzeniem, że był mordercą a ty ciągle pamiętasz o zamykających się oczach szefa, szczęśliwego, że widzi czas pozostały synowi.
Nie lubisz być w pobliżu Neara. Patrzysz mu ciągle na ręce jakby w obawie, żeby nie zaczął cię rozkładać na kawałki jak prostą układankę. Kiedy nie patrzył schowałeś figurkę przedstawiająca Lighta do kieszeni. Pomimo tego, że Near na ciebie nie patrzył, ty wiesz, że on i tak to widział. W domu wrzuciłeś klockową postać do ubikacji. Wiesz, że to niemożliwe, ale kiedy uderzyła o dno wydawało ci się, że usłyszałeś śmiech Kiry. Dziki rechot szaleńca. Uśmiechasz się delikatnie na wspomnienie miękkiego, ciepłego śmiechu Lighta i widzisz go siedzącego na kanapie, niedbale obejmującego Misę.
Po miesiący wykradasz i jej figurkę. Near w tym czasie rozmawiał z Aizawą i choć ani razu nie spojrzał w twoją stronę, masz świadomość, że on wie co to za gra. I nawet nie chce w nią zagrać.
Teraz już podczas każdej wizyty coś mu odbierasz. Pusty salon zapełniasz takim światem, jaki powinien być. Light z Misą siedzą na kanapie, szef patrzy na nich z plastikowego fotela. Pewnego wieczoru wyprawiasz im nawet ślub i sypiąc porwane płatki róż zastanawiasz się co dalej.

* * *

Nikt z was już nie widzi boga śmierci, a powietrze w bazie SPK i tak jest przesiąknięte zapachem jabłek. Nie rozmawiasz o tym z pozostałymi, ale wiesz, że i oni czują oddech Ryuka na karku - widzisz to w ich drżących dłoniach i oczach, które próbują zobaczyć wszystko. Tylko Near ma nieruchome źrenice a i tak widzi wszystko.
Kiedy patrzysz na detektywa masz wrażenie, jakby nakładały się na siebie dwa obrazy. Kiedy Aizawa mówi do niego "L, może odpoczniesz" przechodzi cię dreszcz i nieruchomy patrzysz, jak nagle jasne włosy Neara zamieniają się w ciemne a podnoszona kostka domina staje się czekoladą. Po chwili wrażenie to znika, a ty nadal czujesz się jakbyś przebywał z widmem.

* * *

Dzisiaj Lighta i Misę odwiedził Mello. Starałeś się naprawić jego twarz, żeby wszystko było idealne, ale się nie udało. Kiedy trzeci na świecie detektyw powiedział twoimi ustami "Light, może ci pomóc?" Kira po raz pierwszy się do ciebie odezwał. Zobaczyłeś nagle wyciągniętą w twoją stronę rękę, ubrudzoną krwią i usłyszałeś "Zabij. Zabij ich wszystkich".

* * *

Siedzisz w siedzibie SPK, pełną widm i namacalnej pustki. Nerwowo zerkasz w stronę notatnika, na którym Near wybudował wieżę z kart.
Wychodzisz z figurką detektywa.

* * *

Szelest gazety znowu budzi Kirę. Duch przeciąga się jak kot, wypełniając całe twoje jejestwo i mruczy ci w głowie "Zabij, zabij, zabij" a twój wzrok trafia na wzmiankę o morderstwie młodej dziewczyny i uświadamiasz sobie, że on wcale nie chce śmierci Neara. Żąda jedynie sprawiedliwości. Po chwili Kira milczy, śmieje się tylko cicho i milknie, kiedy kończysz kawę.

* * *

Mijają trzy miesiące, pełne wskazówek Kiry, rozmów Lighta z Misą na kanapie i pachnące mlekiem. Masz już dość mruczenia, chcesz je uciszyć. Kiedy Near postanawia wrócić do Ameryki a wraz z nim znika L i pustka. Komórka SPK zapełnia się zapachem kawy i śmiechem Lighta, choć to przecież ty się śmiejesz. I kiedy runęła wieża z kart, owiąnał cię jabłkowy oddech i jesteś pewien, że shinigami gdzieś tu jest.
Tego dnia zostajesz na noc, pracujesz nad morderstwem tamtej dziewczyny. Zerkasz w stronę notatnika i przypomina ci się kpiący uśmiech Neara, który "przecież wam ufa". I widzisz, że notatnik też na ciebie patrzy, jakby zakładając się sam ze sobą, kiedy w końcu zaczniesz działać.
Tej nocy z notatnika znika jedna kartka.

* * *

Rankiem Aizawa znajduje cię w otoczeniu figurek skradzionych Nearowi. Wyglądają tak samo, jak w twoim mieszkaniu.
Tylko lalka Matsuda trzyma teraz notatnik i wyrównuje dług trzech kul.
A telewizja Sakura krzyczy jaskrawymi literami o powrocie sprawiedliwości.
Przejdź na dół
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Odwiedź blog autora
 
Numer Gadu-Gadu
12465514
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików
Możesz ściągać załączniki
Dodaj temat do Ulubionych


Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group