[Luik]

Miałem te same odczucia po obejrzeniu. Najgorszy możliwy wybór. Najciekawsze... jedyna ciekawa w tym anime postać zostaje na lodzie, bo ten kretyn nie umie sobie sam z sobą poradzić. W dodatku zryta, wkurzająca rodzinka.
A i tak nie żałuje, że obejrzałem, ale czasem tworząc anime wypadałoby się zastanowić, która z przedstawionych postaci jest fajna, a która nie :P
A, że od początku było wiadomo, że tak się skończy, to inna sprawa.

[Raul]

Czuję, że coś mi jeszcze w tym anime umyka. Muszę obejrzeć je jeszcze raz , na spokojnie.
Cały czas wydaje mi się, że twórcy celowo zakończyli historię w ten sposób.

[Luik]

No raczej przypadkowo im to nie wyszło :P
Ale jakiegoś głębszego sensu bym się jednak tam nie spodziewał. No chyba, że tryumfu "normalności" nad "innością".

[Raul]

Lub też, co jest dość ciekawą alternatywą bohaterka o której mówimy tak naprawdę odzyskała coś, co było o wiele dla niej ważniejsze. W porownaniu do reszty, ona przeszła największe przeobrażenie. Jedyne pozytywne zakończenie dla B

Spoiler: pokaż / ukryj

(Hiromi)

było takie jakie widzieliśmy. Zakończenie dla C

Spoiler: pokaż / ukryj

(Ai)

mogłoby być inne, ale uczucia ktore by towarzyszyly koncowce anime bylyby na pewno "mieszane".
A

Spoiler: pokaż / ukryj

(Noe)

jest postacią która nadała sens calemu anime. Może dlatego kibicowałem jej.

[Luik]

Noe jest jedyną ciekawą postacią w tym wszystkim. Przynajmniej dla mnie była jedyną ciekawą postacią.

Spoiler: pokaż / ukryj

Szkoda, że tylko straciła na tym wszystkim.

[Beza]

True Tears był jednym z pierwszych tytułów za jakie się zabrałam, więc wciąż i wciąż zbiera mi się na wspominki. Całość była tak ciekawa, że szybko ją wciągnęłam, by spotkać się z przygnębiającym zakończeniem, o czym wspomniały już poprzednie osoby. Jak widać nie byłam jedyną osobą, która od razu zakochała się w Noe. Może właśnie z tego powodu twórcy tak zakończyli serię?

[Madoko_MJ]

Oh to było, jest i będzie jednym z moich ulubionych anime!
Oglądając je przeżywałam wszystko tak mocno, że nie jednokrotnie przy nim płakałam..
Mam sentyment do tego anime <3
A co więcej, wspólne upodobanie do niego połączyło mnie z moim teraźniejszym partnerem...
Myslę, że fabuła była ponadczasowa i mało które z nowości dorównuje temu tytułowi.

[shugohakke]

Postanowiłem sobie, że obejrzę jakiś romans i obejrzałem.

Określiłbym TT jednym słowem - zgrabne, określiłbym, bo jednak nie określę - anime wymaga paru słów więcej. Ale zgrabne przede wszystkim dlatego, że wszystkie elementy ładnie ze sobą współgrały, a detale i postaci drugoplanowe były niesamowite (może to moje małe zboczenie, ale nawet wzory na tablicach/w zeszytach były poprawne, sensowne i piękne, co rzadko się zdarza w anime).
Moją ulubienicą była matka Shinchiro, bo bez względu na sytuację czy emocje twardo trzymała fason i pozostawała chłodna i opanowana. Shiori przez całe anime ani razu się nie uśmiecha - mistrzyni ^^

Spoiler: pokaż / ukryj

Odnośnie zakończenia to uważam ocenianie typu: "źle wybrał", "powinien zrobić to, a to" za bezpodstawne. Ja lubiłem wszystkie postaci w TT i nie zawiódłbym się żadnym zakończeniem (byle pasowało do całości). A najlepsze było to, że do samego końca nie wiedziałem jaki ów koniec będzie.

Elementy mistyczne były po prostu super i taką magię to ja rozumiem. A Noe to materiał na pierwszej klasy czarownicę (nie, nie taką, co to mieszka w chatce z piernika i zjada dzieci). No i kogut jako bohater romantyczny (od romantyzmu - nie od romansu) to po prostu the very best of all.

Spoiler: pokaż / ukryj

Na koniec jedno gorzkie słowo. Motyw brata zakochanego w siostrze uważam za całkowicie chybiony, a wręcz głupkowaty. Jun był postacią którą rozwinąć i opisać można było na wiele znacznie sensowniejszych czy też zwyczajnie ciekawszych sposobów. Odniosłem wrażenie, jakby zabrakło dla niego czasu na coś ambitniejszego niż tandetny kompleks młodszej siostry. Ale w sumie robię coś, co wyśmiewałem parę linijek wyżej, więc niech będzie jak było...

... i pozostańmy przy jednym słowie: zgrabne.