[kokodin]

Ja dopisze od siebie pewien tekścik.

Przy podkręcaniu procesorów najlepszym sposobem jest metoda zwana "upclocking"
Najlepiej nadają się do niej procesory o niskich szynach fsb, niskich mnożnikach i stosunkowo bogatym cache. Procesory o małym cache będą się oczywiście podkręcać znacznie lepiej ale za razem ich wydajność znacząco nie wzrośnie.
Upclocking polega na okłamaniu płyty głównej o standardowej prędkości szyny fsb procesora. Najczęściej polega to na zasłonięciu, lub połączeniu ze sobą odpowiednich wyprowadzeń procesora, oznaczonych "bsel" (bus select).
Zalety
Działa dobrze nawet na płytach z zablokowanym podkręcaniem.
Nie zmienia taktowań innych części komputera (ram, sloty pci, agp, pcix, kontrolery dysków) tym samym wszystko inne jest "bezpieczne".
Najczęściej nie trzeba podnosić napięcia rdzenia , nie trzeba zmieniać chłodzenia.
Procesor można dodatkowo podkręcić od upclockniętej prędkości w tradycyjny sposób do prętkości nieosiągalnych normalnie z uwagi na inne komponenty.
Operacja jest trwał aż do rozmontowania , nie zniknie wraz z resetem biosu.
Minusy
Można uszkodzić procesor lub płytę poprzez złe zlokalizowanie odpowiedzialnych wyprowadzeń.
Można stracić gwarancję.
Szybsze modele mogą być już za szybkie.

Dla ciekawostki podam że celerony 566/66 bez problemowo pracowały w ten sposób na prędkości 1133/133. Co stanowi 2 upcloknięcia. Napięcie pozostawało nominalne a temperatura nie przekraczała 37 stopni przy standardowym chłodzeniu.

Mój osobisty wynik. Co prawda tu napięcie jest podniesione ale później wróciłem do normalnego.